[Ag]

Głosować mogą ci Ikaryci, których teksty zostały wyróżnione w Dziale Teksty Ikarytów.

[Shiren]

[Owca Inblack]

[Shiren]

Tak mnie uczył prof. Dąbkowski. Jeśli źle mówił, to byłoby bardzo niedobrze i nie tylko dla niego.

[Owca Inblack]

Ja mogę się mylić, ale i tak sprawdzę dla spokoju sumienia

[Shiren]

Sprawdź, bo ja nie mam teraz możliwości (mój mądry słownik jest w innym mieście), ale wydaje mi się, że wszystkie hrabi, burgrabi, margrabi są formami historycznymi (pochodzą z pięknych czasów, kiedy tytuły arystokratyczne rządziły się własnymi zasadami), obecnie ich odmiana jest zmieniana, bo to są wyjątki, a teraz wiadomo - wszystkie wyjątki się eliminuje, żeby język był najłatwiejszy jak tylko się da.

[Versus]

Na pewno. "Hrabi" jest archaizmem. Jest to forma poprawna, tyle, że przestarzała. Podobnie jest ze słowem "brzemienna". Archaizmów się nie używa potocznie, ale można bez problemu ich używać w tekstach literackich, choćby dla osiągnięcia efektu stylizacji, co nie oznacza, że powinno się tej formy nadużywać, zawsze i wszędzie.
Mamy na przykład "Kabaret Hrabi" swoją drogą bardzo dobry.

[Alchemik']

hehe, skoro taki archaizm jest poprawny to pewnie użyłem go w takiej formie podświadome (nawet przy wypatrywaniu błędów nie zwróciłem na to słowo uwagi w ogóle). Przeczytałem gdzieś i zostało w głowie, może w "Narrenturmie"? Nie pamiętam naprawdę

[Shiren]

Ja się zabiorę za ten tekst na poważnie, na pewno, bo mnie zainteresowały bardzo oceny, ale póki co walczę, żeby się przemóc - twoja mania zaczynania zdań z małej litery doprowadza mnie do furii. No jak tak można?

[czarna orchidea]

[Castorp]

Alchemiku,
Podobała mi się historia, pomysł miałeś. Konstrukcja, z epizodami dziejącymi w w odstępie kilkuset lat, wyjętymi z prozy życia, też dobra. Jako pomysł.

A teraz, co mi "czepia".
A'propos właśnie tej konstrukcji - masz sześć fragmentów. Cel pierwszego jest dość jasny, ostatniego również. A jaki jest cel fabularny pozostałych? Czy wnoszą coś do intrygi? Czy przybliżają bohaterów? Czy prezentują fascynujące wątki poboczne? Fragmenty, sceny pisze się po coś, a nie po to, żeby pisać i żeby tekst był dłuższy.

Wstęp - pierwszy akapit. Miałeś chyba z nim problem. I ja mam problem z czytaniem tego ustępu. Jak ze szkolnego wypracowania.

Cytat:

Jako syn wiejskiej rodziny wiódł proste i spokojne, a co za tym idzie - niewyobrażalnie nudne życie. Wszystko zmieniło się odkąd tajemniczy przybysz ze wschodu, który przedstawił mu się później jako Alchemik, wykupił go z rodzinnego domu i uczynił swoim asystentem.[...]

Trzeba było jeszcze napisać za ile go wykupił, ile miał lat w momencie wykupu, gdzie mieszkał, gdzie się urodził... Po co te szczegóły? Takie wykładanie kawy na ławę sprawdza się na maturze, gdzie chcesz pochwalić się swoją wiedzą. W tekście literackim, powinieneś zostawić miejsce na czytelnika - usiadłbyś na ławce jeśli nie ma niej miejsca? A w tym fragmencie, nie ma.

Cytat:

- Co mu grozi? - spytał poruszony do głębi chłopiec.

Łał - już nie o to chodzi, że jestem poruszony do głębi tym opisem stanu psychicznego bohatera, który po usłyszeniu jednego słowa dał się tak do głębi dotknąć, tylko o to, że niektóre zwroty są tak wyświechtane, że ich używanie naraża na kompromitację.

Ostania scena, WTC. Mogłeś coś z tego wykrzesać, mógł być jakiś dramatyzm, jakiś element zaskoczenia. Ale niestety napisałeś to, jak całe opowiadanie - liniowo i dosłownie.

I jeszcze o fragmentach od 2 do 5. Proza życia. A literatura to życie bez nudnych fragmentów. Nie miałeś pomysłu na to, co się powinno tam dziać? Trzeba bały zrobić trzy: 1 - Roland jest uratowany; 2 - okazuje się, że Roland jest nieśmiertelny, jego misja; 3 - WTC.

A pomyśl jak by ten tekst wyglądał, gdybyś zaczął od końca. Gdybyś napisał ostatnią scenę z punktu widzenie zewnętrznego obserwatora, opisując Rolanda jako mężczyznę. I gdybyś nie podał żadnego wytłumaczenia, dlaczego dzieje się to, co się dzieje.
A potem mógłbyś, scena po scenie, odkrywać: Rolanda, jego nieśmiertelność, jego cel życiowy. Jak myślisz?

Ale jak już mówiłem, najbardziej cenię pomysł.

[erazmus]

Wreszcie zabrałem się za lekturę i - hmm - mam dość mieszane odczucia. Z jednej strony całkiem fajny pomysł, świetnie wybrnąłeś z postawionego tematu, a z drugiej - tekst jest dość chaotyczny - i nie mam tu na myśli skakania w czasie...

Np. - jak dla mnie - za mało tu tej "mrocznej wieży' - albo ją dajesz i wyjaśniasz o co cho, albo nie robisz nam smaka, a tak wyszła kiszka trochę....

Cytat:

- Cholera... - syknął Alchemik przeszukując pospiesznie kieszenie swojej szaty...

To "cholera" strasznie mi tu zazgrzytało. Ten cały Alchemik wydaje się taki poważny, nieprzenikniony, tajemniczy, przez co trochę nieludzki i jednym słowem "cholera" podminowujesz skrupulatnie budowaną przez siebie sylwetkę postaci - przynajmniej w moim odczuciu.
W ogóle mam wrażenie, że dialogii to najsłabszy punkt Twojego opka...

Cytat:

Sir Roland klepnął z całych sił gniadą klacz

O matko... musi być "klepnął" - brzmi z deka komicznie

Cytat:

- Gówno, a nie przeznaczenie! - Roland rzucił z całej siły pustą butelką o ścianę ich małego pokoiku. Wyglądali w tej chwili jak para zwykłych lumpów.

Cytat:

- Gówno, a nie przeznaczenie! - Roland rzucił z całej siły pustą butelką o ścianę ich małego pokoiku. Wyglądali w tej chwili jak para zwykłych lumpów.

Za to motyw z ich powolnym staczaniemsię bardzo mi się podoba

Generalnie jestem na Wykonanie nie jest najgorsze. Pomysł dobry, tylko niedoprcowany.

Ag napisał/a:

To jak z seksem - liczy się nie długość, ale jakość.

Kurczę, no kolejna złota myśl do mojej wspaniałej kolekcji cytatów

[Alchemik']

Dziękuję za kolejne opinie Oczywiście przemyślę co i jak, to dla mnie napewno nowe doświadczenie i wezmę sobie Wasze rady do serca (hmm a może raczej umysłu )

[erazmus]

[Alchemik']

Mija tydzień, zapraszam po raz kolejny do głosowania